انعقاد ولخته سازی آب

وجود ناخالصی های معلق و کلوئیدی در آب که باعث ایجاد رنگ، بو و طعم نامطبوع آب می شوند، لزوم تصفیه آب را مطرح می کند.
برخی اثرات زیان بخش ناخالصی های آب در صنعت:

۱- تولید رسوب در دستگاه های حرارتی و دیگ بخار.

۲-  تولید بخار با کیفیت پایین.

۳- خوردگی بویلرها و دیگر سیستم های حرارتی و لوله ها.

۴-  اتلاف مواد شیمیایی مانند صابون.

۵-  باقی گذاردن لکه روی محصولات غذایی و نساجی.
این ناخالصی ها به کمک صاف کردن قابل رفع نیستند، لذا از روش انعقاد و لخته سازی برای حذف آنها استفاده می شود. افزودن یک ماده منعقد کننده به آب باعث خنثی شدن بار ذرات کلوئیدی شده، این ذرات با نزدیک شدن به هم ذرات درشت دانه و وزین تری را ایجاد  می کنند. برای کامل کردن این عمل و ایجاد لخته های بزرگتر از مواد دیگری به نام کمک منعقد کننده استفاده می شود. لخته های بدست آمده که ذرات معلق و کلوئیدی را به همراه دارند، به حد کافی درشت هستند و به راحتی ته نشین می شوند.

مکانیسم انعقاد

معمولا برای حذف مواد کلوئیدی آب و فاضلاب، از ترکیبات فلزاتی مانند آلومینیوم، آهن یا برخی از ترکیبات الکترولیت استفاده می شود. املاح فلزات که به عنوان منعقد کننده وارد آب می شود، در اثر هیدرولیز به صورت یونی یا هیدروکسید یا هیدروکسیدهای باردار در می آید. بوجود آمدن این مولکول باردار بزرگ با خنثی نمودن ذرات کلوئیدی و کاهش پتانسیل ( اختلاف پتانسیل بین فاز پخش شده و محیط اطراف آن) که عامل اصلی دافعه بین ذرات کلوئیدی می باشد، امکان لازم برای عمل نمودن نیروی واندروالسی بوجود می آورند که
موجب چسبیدن ذرات به یکدیگر می شود.
بنابراین عامل اصلی حذف بار کلوئیدها، یونهای فلزی نیستند، بلکه محصولات حاصل از هیدرولیز آنها می باشد. با توجه به آزمایشات مختلف، یونهای فلزات سه ظرفیتی در عمل انعقاد، مؤثرتر از سایر یونها می باشند. عمل انعقاد توسط عمل لخته سازی تکمیل شده، ذرات بزرگتر شروع به ته نشینی می کنند. در مرحله ته نشینی، عامل زمان بسیار مهم می باشد و با قطر ذرات رابطه مستقیم دارد.

انواع منعقد کننده ها

۱-  منعقد کننده های آلومینیوم دار ۲-  آلومینات سدیم۴-  سولفات فرو ۵-   سولفات فریک ۶- کلرور فریک
انعقاد پیشرفته در تاسیسات موجود تصفیه ی آب
در اجرای این شیوه در تصفیه خانه های موجود آب، ممکن است نیازی به انجام تغییرات در تاسیسات زیر باشد:

۱-  تاسیسات تزریق مواد شیمیایی ( منعقد کننده های فلزی، مواد پلیمیری، مواد شیمیایی پایین آورنده و بالا برنده ی( PH)
۲-  نحوه ی بهره بر داری از واحدهای لخته سازی ، ته نشینی و صاف سازی
۳-  راهبری و مدریت لجن تولیدی

در مورد بسیاری از آب ها ، عامل های مختلفی دخالت دارند تا لخته های تشکیل شده در مر حله ی انعقاد و لخته سازی به تواند مواد آلی و کدورت را به دام انداخته و تحت یک شرایط مطلوب، ته نشینی سریع لخته های تشکیل شده صورت گیرد . در صورتی که ته نشینی به طور مطلوب انجام می شود، بار ورودی لخته ها به صافی ها کاهش می یابد و در صورت ته نشینی ضعیف، مدت زمان کار کرد صافی ها و ظرفیت تصفیه کاهش خواهد یافت.
در کاربرد های انعقاد پیشرفته ممکن است نیاز به تغییر اساسی در مصرف منعقد کننده در تاسیسات تصفیه باشد. همچنین ممکن است در بعضی از تصفیه خانه ها ، مواد شیمیایی از قبیل اسید یا آهک به منظور بهبود فرآیند انعقاد استفاده شود. برای این منظور نیاز به برنامه ریزی برای تامین مواد شیمیایی خواهد بود. بر مبنای آزمون هایی که قبل از اجرای این شیوه صورت می گیرد، می بایست میزان مواد شیمیایی و اصلاح های لازم از قبیل اضافه کردن اسید برای کاهش PH قبل ازتوزیع آب در شبکه مورد نیاز است، تعیین شود.

انعقاد ولخته سازی آب
5 (100%) 1 vote

پاسخ دهید

ایمیل شما محفوظ خواهد ماند. موارد ضروری مشحص شده ند *

شما مجاز هستید تا از تگ های HTML زیر استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

پاک کردن ارسال